*           *            *         

*                 *            *      *    

       *                   *                   *

این قاصدکها رو فوت کردم تا بیان بهت بگن به یادتم

در دشت زيباي دلم دانه ي مهرباني را كاشتم و با اشك چشمانم آن را آبياري نموده

تا بوته ي عشق در آن رشد كند و ثمره ي آن ميوه هاي محبت و صميميت باشد

 تا بتوانيم از وجود آنها بهره مند شويم و طعم شيرين آنها را به يكديگر بچشانيم.

گويي كه در آن سرزمين سرسبز و پهناور تنها جاي دل من و تو مي ماند و بس.

بيا و با آمدنت مرهمي بر زخم عميق و كهنه ي من باش..

با آمدن تو آتشي كه در وجودم بر پا شده بود گويي سرد مي شود

 و قلبم آرامش از دست رفته ي خود را به دست مي آورد.....

 بيا و با آمدنت بار سنگين غم را از دلم برهان

 و بگذار همچون پرستو‍ِ يي شاد به سويت كوچ كنم و در كنارت بيارامم